ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΒΩΝΟΚΗΛΗΣ

 

Τι είναι η βουβωνοκήλη;

Η κήλη είναι η προβολή εσωτερικού ιστού του σώματος, πχ ενός κοιλιακού οργάνου, διαμέσου ευένδοτου σημείου του κοιλιακού τοιχώματος, όπου συνήθως υπάρχει ένα μη φυσιολογικό άνοιγμα στο μυϊκό τοίχωμα. Οποιοδήποτε σημείο του κοιλιακού τοιχώματος μπορεί να εξασθενήσει, οδηγώντας στην εμφάνιση κήλης, αλλά τα πιο συνήθη σημεία εμφάνισης είναι στις μηροβουβωνικές χώρες (βουβωνοκήλη) και πέριξ του ομφαλού (ομφαλοκήλη).

Κοινά συμπτώματα:

  • Διόγκωση, προπέτεια
  • Πόνος αίσθημα καύσου
  • Σε χρόνιες περιπτώσεις διαταραχές ούρησης ή κενώσεων
  • Οξύ διαξιφιστικό άλγος με έντονή ερυθρότητα που θέτει την υποψία της περίσφιξης και απαιτεί άμεση επέμβαση
     

Γενικά στοιχεία

Η βουβωνοκήλη αποτελεί κατ’ εξοχήν χειρουργική πάθηση και ο μόνος τρόπος οριστικής αποκατάστασης του προβλήματος είναι η χειρουργική επέμβαση. Μετά την επέμβαση και με τη βοήθεια των σύγχρονων χειρουργικών μεθόδων, οι ασθενείς επιστρέφουν πολύ γρήγορα στις παλαιότερες δραστηριότητές τους. Υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων οι οποίοι πάσχουν από κήλη και δεν οδηγούνται στο χειρουργείο για διάφορους λόγους, όπως συνυπάρχοντα νοσήματα τα οποία απαιτούν ειδική ρύθμιση, επιθυμία του ασθενούς κλπ. Οι ασθενείς αυτοί πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά και να ενημερώνονται για τους πιθανούς κινδύνους, όπως και για τις θεραπευτικές επιλογές τους.

Επιλογές ως προς την επέμβαση

  1. Ανοιχτή αποκατάσταση: Με μια μικρή τομή στο ύψος της αντίστοιχης μηροβουβωνικής χώρας, πραγματοποιείται πλαστική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης είτε είναι ευθεία είτε είναι λοξή, με την τοποθέτηση πλέγματος, το οποίο καθηλώνεται στην περιοχή, χωρίς να απαιτούνται οι παλιές μέθοδοι συρραφής ιστών που οδηγούσαν σε μεγάλα ποσοστά μετεγχειρητικού πόνου και τα οποία εμπόδιζαν την επαναφορά των ασθενών στις φυσιολογικές δραστηριότητές τους. Κατά την τεχνική αυτή ανευρίσκεται ο σάκος της κήλης, ο οποίος αφαιρείται και στη θέση του τοποθετείται πλέγμα για την κάλυψη του ανατομικού κενού. Η τομή κλείνεται με ενδοδερμική ραφή, ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο κοσμητικό αποτέλεσμα.

                                                                                                                  
                                                                                                   
                                                                                                 Τοποθέτηση πλέγματος στην τεχνική Lichtenstein

                                                                                          
                                                                                           Καθήλωση πλέγματος στην τεχνική Lichtenstein
          
  2. Λαπαροσκοπική αποκατάσταση: Υπάρχουν 2 τρόποι λαπαροσκοπικής αποκατάστασης μιας βουβωνοκήλης, ο ενδοπεριτοναϊκός (μέθοδος ΤΑΡΡ) και ο προ-περιτοναϊκός ( μέθοδος ΤΕΡ). Και οι δυο βασίζονται στην τοποθέτηση πλέγματος με ειδικά εργαλεία που εισάγονται μέσω μικρών οπών χωρίς να απαιτείται η κλασσική τομή της ανοιχτής αποκατάστασης. Ο χώρος εργασίας, είτε η κοιλιά είτε ο προ-περιτοναϊκός χώρος γεμίζουν με αέριο διοξείδιο του άνθρακα, ώστε ο χειρουργός με τη βοήθεια κάμερας, υπό άμεση όραση να αποκαταστήσει την κήλη και να τοποθετήσει πλέγμα που καθηλώνεται στην περιοχή με ειδικά clips.

Πριν την επέμβαση:

Κάθε ασθενής που εισάγεται στο νοσοκομείο και πριν την επέμβασή του, υποβάλλεται σε προεγχειρητικό έλεγχο, ο οποίος περιλαμβάνει λήψη πλήρους ιστορικού, επανεκτίμηση και κλινική εξέταση, αιματολογικές και ουρολογικές εξετάσεις, ακτινογραφία θώρακος, ηλεκτροκαρδιογράφημα και καρδιολογική εκτίμηση. Πριν την επέμβαση ο ασθενής θα συζητήσει με τον αναισθησιολόγο και θα αναλυθούν τα δεδομένα της επέμβασης, η ημερήσια φαρμακευτική αγωγή, ενώ αν θεωρηθεί απαραίτητο μπορεί να πραγματοποιηθούν και συμπληρωματικές διαγνωστικές εξετάσεις.

Την ημέρα της επέμβασης, ο ασθενής πρέπει να παραμένει νηστικός τουλάχιστον για 6-8 ώρες πριν τη χορήγηση της αναισθησίας. Συνιστάται να λαμβάνει την καθημερινή φαρμακευτική αγωγή του, πχ αντιϋπερτασικά φάρμακα με μικρή ποσότητα νερού, ενώ αποφεύγονται τα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα και η ασπιρίνη, τουλάχιστον για 5 ημέρες πριν την επέμβαση.

Ενθαρρύνεται ο ασθενής να κάνει ντους πριν την επέμβαση, ενώ πολλές φορές απαιτείται και ευπρεπισμός, δηλαδή τοπικό ξύρισμα της περιοχής για να διευκολυνθεί το χειρουργείο.

Ανάνηψη μετά την επέμβαση:

Μετά την επέμβαση, ο ασθενής οδηγείται στη μονάδα μεταναισθητικής φροντίδας και ακολούθως στο θάλαμο νοσηλείας για την ολοκλήρωση της ενδονοσοκομειακής αγωγής. Η μετεγχειρητική αγωγή χορηγείται αρχικά από φλεβοκαθετήρα και περιλαμβάνει υγρά και ηλεκτρολύτες, αντιβιοτικά, αναλγησία και γαστροπροστασία. Μετά από μερικές ώρες ο ασθενής μπορεί να σιτιστεί κανονικά από το στόμα. Παράλληλα, παρακολουθούνται τα ζωτικά σημεία του, δηλαδή η θερμοκρασία, η αρτηριακή πίεση, ο κορεσμός του αίματος σε οξυγόνο και οι καρδιακές σφύξεις.

Συνήθως το ίδιο βράδυ ή και το επόμενο πρωί ο ασθενής λαμβάνει εξιτήριο. Συνιστάται κατά την έξοδο ο ασθενής να συνοδεύεται και να μην οδηγήσει ο ίδιος για το σπίτι. Η κινητοποίηση του ασθενούς ξεκινά τις πρώτες ώρες μετά την επέμβαση κι ενώ βρίσκεται ακόμα μέσα στο νοσοκομείο, με στόχο την πλήρη ανάνηψη και την αποφυγή μετεγχειρητικών θρομβώσεων. Η κινητοποίηση αυξάνει σταδιακά και συνεχίζεται κατ’ οίκον.

Τον ασθενή συνοδεύουν αναλυτικές οδηγίες, διατροφικές και φαρμακευτικές για τις πρώτες ημέρες μετά το χειρουργείο, χωρίς όμως ιδιαίτερους περιορισμούς. Συνιστάται δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες, ώστε να διευκολύνεται η κένωση και να μην καταβάλουν οι ασθενείς μεγάλη προσπάθεια. Οι χειρουργημένοι ασθενείς συμβουλεύονται να αποφεύγουν την αποφυγή άρσης μεγάλου βάρους για περίπου 1 μήνα μετά την επέμβαση. Ο πόνος αντιμετωπίζεται με συγκεκριμένες κατηγορίες αναλγητικών που συνταγογραφούνται από το χειρουργό. Επειδή κάθε ασθενής αντιδρά διαφορετικά στον πόνο συνιστάται προσεκτική κατανάλωση και επί αλλαγής της αναλγητικής αγωγής, συνεννόηση με τη θεραπευτική ομάδα.

Το χειρουργικό τραύμα καλύπτεται κατά την έξοδο του ασθενούς με αδιάβροχή γάζα, ώστε να μην εμποδίζεται η καθαριότητα στο μπάνιο και δε συνιστώνται συχνές αλλαγές, παρά μόνο σε περίπτωση εκροής μεγάλης ποσότητας υγρού. Η επιστροφή στην εργασία γίνεται μετά από 10-12 μέρες και πάντα σε συνεννόηση με το χειρουργό.

Προσοχή!!!

Σε περίπτωση σοβαρού πόνου που δεν υφίεται με απλά παυσίπονα, πυρετού άνω του 38,2, αναστολή αποβολής αερίων και κοπράνων για 3 μέρες, επίσχεσης ούρων, ρίγους ή εκροή υγρού από το χειρουργικού τραύμα, συνιστάται η άμεση επαφή με το θεράποντα χειρουργό.

Πιθανές επιπλοκές της επέμβασης:

Σημειώνεται ότι παρά την άρτια εκτέλεση της επέμβασης από την πλευρά του χειρουργού, είναι δυνατό να παρουσιαστούν επιπλοκές, οι οποίες περιλαμβάνουν:

  1. Παρατεταμένο μετεγχειρητικό πόνο
  2. Υποτροπή
  3. Επίσχεση ούρων
  4. Ορώδης συλλογή
  5. Τραυματισμός γειτονικών οργάνων, όπως η ουροδόχος κύστη, αγγεία κλπ
  6. Αιμάτωμα
  7. Διαπύηση τραύματος
  8. Διαταραχές αισθητικότητας στην περιοχή της τομή
  9. Κήλη στα σημεία τοποθέτησης των λαπαροσκοπικών εργαλείων
  10. Διαταραχές από το αναπνευστικό και καρδιαγγειακό σύστημα
© 2013 Δρ. Κωνσταντίνος Α. Κούρτης - Διευθυντής Χειρουργικής Κλινικής, Ιατρικό Κέντρο Αθηνών